دانلودمقاله وب سرویس و ویروسهای اینترنتی

اشاره :
کسانی که با صنعت IT آشنایی دارند حتما ً نام وب سرویس را شنیده اند . برای مثال ، بیش از 66 درصد کسانی که در نظر سنجی مجله InfoWorld شرکت کرده بودند بر این توافق داشتند که وب سرویس ها مدل تجاری بعدی اینترنت خواهند بود . به علاوه گروه گارتنر پیش بینی کرده است که وب سرویس ها کارآیی پروژه های IT را تا 30 در صد بالا می برد . اما وب سرویس چیست و چگونه شکل تجارت را در اینترنت تغییر خواهد داد ؟
برای ساده کردن پردازش های تجاری ، برنامه های غیر متمرکز (Enterprise) باید با یکدیگر ارتباط داشته باشند و از داده های اشتراکی یکدیگر استفاده کنند . قبلا ً این کار بوسیله ابداع استاندارد های خصوصی و فرمت داده ها به شکل مورد نیاز هر برنامه انجام می شد . اما دنیای وب و XML – تکنولوژی آزاد برای انتقال دیتا – انتقال اطلاعات بین سیستم ها را افزایش داد . وب سرویس ها نرم افزارهایی هستند که از XML برای انتقال اطلاعات بین نرم افزارهای دیگر از طریق پروتوکول های معمول اینترنتی استفاده می کنند .
به شکل ساده یک وب سرویس از طریق وب اعمالی را انجام می دهد (توابع یا سابروتین ها ) و نتایج را به برنامه دیگری می فرستد . این یعنی برنامه ای در یک کامپیوتر در حال اجراست ، اطلاعاتی را به کامپیوتری می فرستد و از آن درخواست جواب می کند ، برنامه ای که در آن کامپیوتر دوم است کارهای خواسته شده را انجام می دهد و نتیجه را بر روی ساختارهای اینترنتی به برنامه اول بر می گرداند . وب سرویس ها می توانند از پروتکول های زیادی در اینترنت استفاده کنند اما بیشتر از HTTP که مهم ترین آنهاست استفاده می شود .
وب سرویس هر توع کاری می تواند انجام دهد . برای مثال در یک برنامه می تواند آخرین عنوان های اخبار را از وب سرویس Associated Press بگیرد یا یک برنامه مالی می تواند آخرین اخبار و اطلاعات بورس را از وب سرویس بگیرد . کاری که وب سرویس انجام می دهد می تواند به سادگی ضرب 2 عدد یا به پیچیدگی انجام کلیه امور مشترکین یک شرکت باشد .
وب سرویس دارای خواصی است که آن را از دیگر تکنولوژی و مدل های کامپیوتری جدا می کند ، Paul Flessner ، نایب رییس مایکروسافت در dot NET Enterprise Server چندین مشخصه برای وب سرویس در یکی از نوشته هایش ذکر کرده است ، یک ، وب سرویس ها قابل برنامه ریزی هستند . یک وب سرویس کاری که می کند را در خود مخفی نگه می دارد وقتی برنامه ای به آن اطلاعات داد وب سرویس آن را پردازش می کند و در جواب آن اطلاعاتی را به برنامه اصلی بر می گرداند . دوم ، وب سرویس ها بر پایه XML بنا نهاده شده اند . XML
و XML های مبتنی بر SOAP یا Simple Object Access Protocol تکنولوژی هایی هستند که به وب سرویس این امکان را می دهند که با دیگر برنامه ها ارتباط داشته باشد حتی اگر آن برنامه ها در زبانهای مختلف نوشته شده و بر روی سیستم عامل های مختلفی در حال اجرا باشند . همچین وب سرویس ها خود ، خود را توصیف می کنند . به این معنی که کاری را که انجام می دهند و نحوه استفاده از خودشان را توضیح می دهند . این توضیحات به طور کلی در WSDL یا Web Services Description Language نوشته می شود . WSDL یک استاندارد بر مبنای XML است . به علاوه وب سرویس ها قابل شناسایی هستند به این معنی که یرنامه نویس می تواند به دنبال وب سرویس مورد علاقه در دایرکتوری هایی مثل UDDI یا Universal Description , Discovery and Integration جستجو کند . UDDI یکی دیگر از استاندارد های وب سرویس است .
نکات تکنولوژی وب سرویس :
همانطور که در ابتدا توضیح داده شد یکی از دلایل اینکه وب سرویس از دیگر تکنولوژی های موجود مجزا شده است استفاده از XML و بعضی استاندارد های تکنیکی دیگر مانند SOAP ، WSDL و UDDI است . این تکنولوژی های زمینه ارتباط بین برنامه ها را ایجاد می کند به شکلی که مستقل از زبان برنامه نویسی ، سیستم عامل و سخت افزار است .
SOAP یک مکانیزم ارتباطی را بین نرم افزار و وب سرویس ایجاد می کند . WSDL
یک روش یکتا برای توصیف وب سرویس ایجاد می کند و UDDI یک دایرکتوری قابل جستجو برای وب سرویس می سازد . وقتی اینها با هم در یک جا جمع می شود این تکنولوژی ها به برنامه نویس ها اجازه می دهد که برنامه های خود را به عنوان سرویس آماده کنند و بر روی اینترنت قرار دهند .
شکل زیر نقش هر کدام از استاندارد ها را در ساختار وب سرویس نمایش می دهد . در قسمت های بعدی هر کدام از این تکنولوژی ها را بررسی می کنیم .
آدرس شکل :
http://www.1.ir/articles/webservicedesc.htm
XML یا eXtensible Markup Language :
XML یک تکنولوژی است که به شکل گسترده از آن پشتیبانی می شود ، همچنین این تکنولوژی Open است به این معنی که تعلق به شرکت خاصی ندارد . اولین بار در کنسرسیوم WWW یا W3C در سال 1996 برای ساده کردن انتقال دیتا ایجاد شده است . با گسترده شدن استفاده از وب در دهه 90 کم کم محدودیت های HTML مشخص شد .
ضعف HTML در توسعه پذیری ( قابلیت اضافه و کم کردن خواص ) و ضعف آن در توصیف دیتاهایی که درون خود نگهداری می کند برنامه نویسان را از آن نا امید کرد . همچنین مبهم بودن تعاریف آن باعث شد از توسعه یافتن باز بماند . در پاسخ به این اشکالات W3C یک سری امکانات را در جهت توسعه HTML به آن افزود که امکان تغییر ساختار متنهای HTML مهم ترین آن است . این امکان را CSS یا Cascade Style Sheet می نامند .
این توسعه تنها یک راه موقتی بود . باید یک روش استاندارد شده ، توسعه پذیر و داری ساختار قوی ایجاد می شد .
در نتیجه W3C XML را ساخت . XML دارای قدرت و توسعه پذیری SGML یا Standard Generalized Markup Language و سادگی که در ارتباط در وب به آن نیاز دارد است
استقلال اطلاعات یا جدا بودن محتوا از ظاهر یک مشخصه برای XML به حساب می آید . متنهای XML فقط یک دیتا را توصیف می کنند و برنامه ای که XML برای آن قابل درک است – بدون توجه به زبان و سیستم عامل – قادر است به اطلاعات درون فایل XML هر گونه شکلی که مایل است بدهد . متنهای XML حاوی دیتا هستند بدون شکل خاص بنابراین برنامه ای که از آن می خواهد استفاده کند باید بداند که چگونه می خواهد آن اطلاعات را نمایش دهد .
بنابراین نحوه نمایش یک فایل XML در یک PC با PDA و تلفن همراه می تواند متفاوت باشد .
وقتی یک برنامه با متن XML مواجه می شود باید مطمئن باشد که آن متن حاوی دیتای مورد نظر خود است . این اطمینان توسط برنامه هایی با نام XML Parser حاصل می شود . تجزیه کننده ها دستورات متن XML را بررسی می کنند .
همچنین آنها به برنامه کمک می کنند تا متن های XML را تفسیر کند . به صورت اختیاری هر متن XML می تواند به متن دیگری اشاره کند که حاوی ساختار فایل XML اصلی باشد . به آن متن XML دوم DTD یا Document Type Definition گفته می شود .
وقتی فایل XML به DTD اشاره می کند برنامه تجزیه کننده فایل اصلی را با DTD بررسی می کند که آیا به همان ساختاری که در DTD توصیف شده شکل گرفته است یا خیر . اگر یک تجزیه کننده XML بتواند یک متن را به درستی پردازش کند متن XML نیز به شکل صحیحی فرمت شده است .
وقتی که اکثر نرم افزار ها امکانات وبی خود را افزایش دادند این طور به نظر می آید که XML به عنوان یک تکنولوژی جهانی برای فرستادن اطلاعات بین برنامه های انتخاب شود . تمامی برنامه هایی که از XML استفاده می کنند قادر خواهند بود که XML ِ همدیگر را بفهمند . این سطح بالای تطابق بین برنامه ها باعث می شود که XML یک تکنولوژی مناسب برای وب سرویس باشد ، چون بدون اینکه احتیاج به سیستم عامل و سخت افزار یکسان باشد می تواند اطلاعات را جابجا کند .
SOAP یا Simple Object Access Protocol :
SOAP یکی از عمومی ترین استاندارد هایی است که در وب سرویس ها استفاده می شود . طبق شواهد اولین بار توسط DeveloperMentor ، شرکت UserLand و مایکروسافت در سال 1998 ساخته شده و نسخه اول آن در سال 1999 ارایه شده است . آخرین نسخه SOAP ، نسخه 1.2 بود که در دسامبر سال 2001 در W3C ارایه شد . نسخه 1.2 نشان دهنده کار زیاد بر روی آن و نمایانگر اشتیاق زیاد صنعت IT برای استفاده از SOAP و وب سرویس است .
هدف اصلی SOAP ایجاد روش برای فرستادن دیتا بین سیستم هایی است که بر روی شبکه پخش شده اند . وقتی یک برنامه شروع به ارتباط با وب سرویس می کند ، پیغام های SOAP وسیله ای برای ارتباط و انتقال دیتا بین آن دو هستند .
یک پیغام SOAP به وب سرویس فرستاده می شود و یک تابع یا ساب روتین را در آن به اجرا در می آورد به این معنی که این پیغام از وب سرویس تقاضای انجام کاری می کند . وب سرویس نیز از محتوای پیغام SOAP استفاده کرده و عملیات خود را آغاز می کند . در انتها نیز نتایج را با یک پیغام SOAP دیگر به برنامه اصلی می فرستد .
به عنوان یک پروتکول مبتنی بر XML ، SOAP تشکیل شده از یک سری الگو های XMLی است . این الگو ها شکل پیغام های XML را که بر روی شبکه منتقل می شود را مشخص می کند ، مانند نوع دیتا ها و اطلاعاتی که برای طرف مقابل تفسیر کردن متن را آسان کند .
در اصل SOAP برای انتقال دیتا بر روی اینترنت و از طریق پروتکول HTTP طراحی شده است ولی از آن در دیگر مدلها مانند LAN نیز می توان استفاده کرد . وقتی که وب سرویس ها از HTTP استفاده می کنند به راحتی می توانند از Firewall عبور کنند .
یک پیغام SOAP از سه بخش مهم تشکیل شده است : پوشش یا Envelope ، Header ، بدنه یا Body . قسمت پوشش برای بسته بندی کردن کل پیغام به کار می رود . این بخش محتوای پیغام را توصیف و گیرنده آن را مشخص می کند .
بخش بعدی پیغام های SOAP ، Header آن است که یک بخش اختیاری می باشد و مطالبی مانند امنیت و مسیریابی را توضیح می دهد . بدنه پیغام SOAP بخشی است که دیتاهای مورد نظر در آن جای می گیرند .
دیتاها بر مبنای XML هستند و از یک مدل خاص که الگوها (Schemas) آن را توضیح می دهند تبعیت می کنند . این الگو ها به گیرنده کمک می کنند تا متن را به درستی تفسیر کند .
پیغام های SOAP نوسط سرور های SOAP گرفته و تفسیر می شود تا در نتیجه آن ، وب سرویس ها فعال شوند و کار خود را انجام دهند .
برای اینکه از SOAP در وب سرویس استفاده نکنیم از تعداد زیادی پروتکول باید استفاده شود . برای مثال XML-RPC تکنولوژی قدیمی تری بود که همین امکانات را ایجاد می کرد . به هر حال ، خیلی از سازندگان بزرگ نرم افزار SOAP را بر تکنولوژی های دیگر ترجیح دادند .
دلایل زیادی برای انتخاب SOAP وجود دارد که خیلی از آنها درباره پروتکول آن است که فراتر از این متن می باشد . 3 برتری مهم SOAP نسبت به تکنولوژی های دیگر : Simplicity , Extensibility و Interoperability است .
پیغام های SOAP معمولا ً کدهای زیادی ندارند و برای فرستادن و گرفتن آن به نرم افزار های پیچیده نیاز نیست .
SOAP این امکان را به برنامه نویس می دهد تا بنا به نیاز خود آن را تغییر دهد . در آخر بدلیل اینکه SOAP از XML استفاده می کند می تواند بوسیله HTTP اطلاعات را انتقال بدهد بدون اینکه زبان برنامه نویسی ، سیستم عامل و سخت افزار برای آن مهم باشد .
WSDL یا Web Services Description Language :
استاندارد دیگری که نقش اساسی در وب سرویس بازی می کند WSDL است . همانطور که قبلا ً اشاره کردیم یکی از خواص وب سرویس ها توصیف خود آنهاست به این معنی که وب سرویس دارای اطلاعاتی است که نحوه استفاده از آن را توضیح می دهد .
این توضیحات در WSDL نوشته می شود ، متنی به XML که به برنامه ها می گوید این وب سرویس چه اطلاعاتی لازم دارد و چه اطلاعاتی را بر می گرداند .
وقتی که سازندگان نرم افزار برای اولین بار SOAP و دیگر تکنولوژی های وب سرویس را ساختند دریافتند که برنامه ها قبل از اینکه شروع به استفاده از یک وب سرویس بکنند باید اطلاعاتی درباره آن را داشته باشند . اما هر کدام از آن سازندگان برای خودشان روشی برای ایجاد این توضیحات ابداع کردند و باعث شد که وب سرویس ها با هم هماهنگ نباشد .
وقتی IBM و مایکروسافت تصمیم گرفتند تا استاندارد های خود را یکسان کنند WSDL بوجود آمد . در ماه مارس سال 2001 مایکروسافت ، IBM و Ariba نسخه 1.1 را به W3C ارائه کردند . گروهی از W3C بر روی این استاندارد کار کردند و آن را پذیرفتند . هم اکنون این تکنولوژی در دست ساخت است و هنوز کامل نشده . ولی هم اکنون اکثر سازندگان وب سرویس از آن استفاده می کنند .
هر وب سرویسی که بر روی اینترنت قرار می گیرد دارای یک فایل WSDL است که مشخصات ، مکان و نحوه استفاده از وب سرویس را توضیح می دهد .
یک فایل WSDL نوع پیغام هایی که وب سرویس می فرستد و می گیرد را توضیح می دهد مانند پارامترهایی که برنامه صدا زننده برای کار با وب سرویس باید به آن بفرستد . در تئوری یک برنامه در وب برای یافتن وب سرویس مورد نظر خود از روی توضیحات WSDL ها جستجو می کند . در WSDL اطلاعات مربوط به چگونگی ارتباط با وب سرویس بر روی HTTP یا هر پروتکول دیگر نیز وجود دارد .
این مهم است که بدانیم WSDL برای برنامه ها طراحی شده است نه برای خواندن آن توسط انسان . شکل فایلهای WSDL پیچیده به نظر می آید ولی کامپیوترها می توانند آن را بخوانند و نجزیه و تحلیل بکند .
خیلی از نرم افزارهایی که وب سرویس می سازند فایل WSDL مورد نیاز وب سرویس را نیز تولید می کنند بنابراین وقتی برنامه نویس وب سرویس خود را ساخت به شکل خودکار WSDL مورد نیاز با آن نیز ساخته می شود و احتیاجی به آموزش دستورات WSDL برای ساختن و استفاده از وب سرویس نیست .
UDDI یا Universal Description , Discovery and Integration :
سومین استاندارد اصلی وب سرویس ها ، UDDI ، به شرکتها و برنامه نویسان اجازه می دهد تا وب سرویس های خود را بر روی اینترنت معرفی کنند . این استاندارد در اصل بوسیله مایکروسافت ، IBM و Ariba و 50 شرکت بزرگ دیگر ساخته شده است .
با استفاده از UDDI شرکتها می توانند اطلاعات خود را در اختیار شرکت های دیگر قرار بدهند و مدل B2B ایجاد کنند . همان طور که از نام آن مشخص است شرکت ها می توانند وب سرویس خود را معرفی کنند ، با وب سرویس دیگران آشنا شوند و از آن در سیستم های خود استفاده کنند .
این استاندارد جدیدی است و در سال 2000 ساخته شده ، کنسرسیومی از شرکتهای صنعتی در حال کار بر روی آن هستند ؛ نسخه دوم UDDI در ماه ژوئن سال 2001 ارائه شد و نسخه سوم آن در دست ساخت است .
UDDI یک متن مبتنی بر XML را تعریف می کند که در آن شرکت ها توضیحاتی درباره چگونگی کار وب سرویس شرکتشان و امکانات خود می دهند . برای تعریف این اطلاعات از شکل خاصی که در UDDI توضیح داده شده استفاده می شود .
شرکت ها می توانند این اطلاعات را در UDDI شرکت خود نگهداری کنند و تنها به شرکت های مورد نظرشان اجازه دستیابی به آنها را بدهند یا آنها را در مکان عمومی و د اینترنت قرار دهند . بزرگترین و مهمترین پایگاه UDDI ، UDDI Business Registry یا UBR نام دارد و توسط کمیته UDDI طراحی و اجرا شده است . اطلاعات این پایگاه در چهار نقطه نگهداری می شود ، مایکروسافت ، IBM ، SAP و HP . اطلاعاتی که در یکی از چهار پایگاه تغییر کند در سه تای دیگر نیز اعمال می شود .
اطلاعات درون این پایگاه ها شبیه دفترچه تلفن است . White Pages که در آنها اطلاعات تماس شرکت ها و توضیحات متنی آنهاست ، Yellow Pages حاوی اطلاعات طبقه بندی شده شرکتها و اطلاعات درباره توانایی های الکترونیکی آنها می باشد ، Green Pages ، حاوی اطلاعات تکنیکی درباره سرویس های آنها و نحوه پردازش اطلاعات شرکت آنها می باشد .
اطلاعات تجاری و سرویس های شرکت ها کاملا ً طبقه بندی شده است و اجازه می دهد که به راحتی در آنها جستجو کرد . سپس متخصصان IT می توانند از این اطلاعات استفاده کرده و شرکت ها را برای خدمات بهتر به هم متصل کنند . با این شرح UDDI امکان پیاده سازی مدل B2B را ایجاد می کند و شرکتها می توانند از سرویس های یکدیگر استفاده کنند .
شرکت هایی که به UDDI علاقه نشان داده اند قدرت مند هستند و خیلی از آنها از وب سرویس و استاندارد های آن در محصولات خود استفاده می کنند . NTT Communications of Tokyo یکی از شرکت هایی است که در حال اضافه کردن توضیحاتی به ساختار UDDI است . در هر حال شرکت ها هنوز کمی درباره وارد کردن خود در پایگاه های عمومی محتاط هستند . این چیز عجیبی نیست . شرکتها ابتدا این امکانات را فقط برای شرکای خود ایجاد می کنند .
شرکتهای بزرگ نیز برای مدیریت بر سرویس های خود و اشتراک آنها بین قسمت های مختلف از این استاندارد استفاده می کنند . وقتی این استاندارد به حد بلوغ خود برسد و کاربران با آن احساس راحتی بکنند استفاده از آن نیز در مکان های عمومی فراگیر خواهد بود .
این تغییر رویه برای شرکت های بزرگی که B2B را به روش های قدیمی اجرا کرده بودند مشکل است . بعضی نیز اشکال امنیتی بر این روش می گیرند و مایل نیستند اطلاعاتشان را بدهند . اما با گذشت زمان و کامل شدن این تکنولوژی و درک لزوم استفاده از آن شرکت ها چاره ای جز استفاده از آن ندارند .

فرمت این مقاله به صورت Word و با قابلیت ویرایش میباشد

تعداد صفحات این مقاله  25 صفحه

پس از پرداخت ، میتوانید مقاله را به صورت انلاین دانلود کنید

تحقیق در مورد قوز کمر

لینک پرداخت و دانلود *پایین مطلب*

فرمت فایل:Word (قابل ویرایش و آماده پرینت)

تعداد صفحه:15

۷۰ درصد ناهنجاریهای ستون فقرات ازنوع اسکرولوزیس (قوز کمر) است.

۷۰ درصد ناهنجاریهای ستون فقرات ازنوع اسکرولوزیس (قوز کمر) است.دکتر کیهان مزدا فوق تخصص ارتوپد گفت: شکستگی ستون فقرات و تومورهای کمری نیز بعد از ناهنجاری اسکرولوزیس جزو شایعترین ناهنجاریهای ستون فقرات به حساب می‌ آیند.وی در مورد بیماری اسکرولوزیس افزود: بیماران اسکرولوزیس از سنین ۷ تا ۸ سالگی به دلیل خمیدگی ستون فقرات دچار مشکلات تنفسی(تورال اسکرولوزیس) و مشکلات کمری (لومبال اسکرولوزیس) شده و اغلب این بیماران درسنین ۱۲ تا ۱۶ سالگی به علت شدت بیماری با مشکلات زیادی روبه رو می‌شوند.

قوز کمر و طرق مقابله با آن

      علت ایجاد انحنای کمر و یا قوز

چندین عامل در بروز این وضعیت مؤثر است.

بد قرار گرفتن وضعیت بدن بخصوص در هنگام نشستن که غالباً با سعی و کوشش در قرار دادن بدن در وضعیت صحیح اصلاح می شود. ضعف عضلات در بیماری های عضلانی بدن قوز که در مواردی مانند در رفتگی لگن و خمیدگی طبیعی ستون مهره ها دیده می شود. بیماری های ستون مهره ها که به وسیله بیمار و یا پزشک قابل اصلاح نیستند.

قوز کمر، شایعترین ناهنجاری ستون فقرات است

قوز کمر و طرق مقابله با آن

میزان شیوع این بیماری

علایم و نشانه های ابتلا به این بیماری

روش تشخیص این بیماری

 طرق درمان این مشکل

آیا می توان از ابتلا به این بیماری پیشگیری کرد؟

خمیدگی ستون مهره‌ها (اسکولیوز)

طرق مقابله با قوز کمر

علت ایجاد انحنای کمر و یا قوز

میزان شیوع این بیماری

طرق درمان این مشکل

آیا می توان از ابتلا به این بیماری پیشگیری کرد؟

جلوگیری از بروز قوز شست پا

پا پرانتزی

 تعریف‌ وتشخیص‌:

 عوارض‌ پای‌ پرانتزی‌ :

میزان‌ شیوع‌ اسکولیوز :

عوارض‌ اسکولیوز:

 علل‌ اسکولیوز:

 نحوه‌ تشخیص‌ اسکولیوز:

 اسکولیوز را از یک‌ نظر می‌توان‌ به‌ دو نوع‌ تقسیم‌ کرد

چه‌ اسکولیوزهایی‌ پیشرفت‌ می‌کنند؟

 اندازه‌گیری‌ اسکولیوز:

 «حرکات‌ اصلاحی‌»

نحوه‌ اندازه‌گیری‌ طول‌ اندام‌ تحتاتی‌

مدیر یک دقیقه ای

این فایل pdf در 11 صفحه خلاصه کتاب مدیر یک دقیقه ای تألیف کنت بلانچارد و اسپنسر جانسون می باشد.

دانلود مقاله کدام گروه از بیماران به انتقال خون (تزریق خون) نیاز دارند

بررسی مصرف گلبول قرمز در جنوب شرق انگلستان و لندن؟
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
سابقه و اهداف: اطلاعات کمی در خصوص کاربرد تخصصی گلبول قرمز در انگلستان منتشر شده است. هدف از این بررسی تشخیص اکثر افرادی است که بطور تخصصی به خون نیاز دارند تا هدفی باشند در جهت تحقق رو انتقال خون و با این نگرش که مصرف نامناسب خون را به حداقل رسانده و طرح تهیه خون مورد نیاز در آینده را حمایت کرده و ادامه دهد.
اسناد و روش کار: کلیه اطلاعات قبلی در خصوص انتقال RBC موجود ر 62 بیمارستان واقع در لندن و جنوب شرق انگلستان از تاریخ آوریل 1997 تا مارس 1998 جمع آوری شد.
نتایج: مجموع 594810 واحد گلبول قرمز بطور موفقیت آمیزی تا تخصصهای کلینیکی مربوطه دنبال یا تعقیب شدند. این میزان معادل %19/91 از کل واحدهای گلبول قرمزی است که به بیمارستانهای تحقیقاتی منتقل شد. از کل واحدهای گلبول قرمز منتل شده، %2/51 مربوط به بخش جراحی، %36 به مدیکال %8/12 به تخصصهای «combined» بود.
اختامیه: این تحقیق گسترده رشته های (تخصصهای) کلینیکی که مصرف کننده اصلی RBC بخش خدمات بودند را دقیقاً مشخص کرده است. این تحقیق درک کلی استفاده از RBC در بیمارستانها را بسط داده است. ضمناً سبب افزایش تحقیقات راهکارهای آتی در خصوص کاهش انتقال خون آلوژنیک شده است که در صورت ایجاد کاهش قابل توجه پیش بینی شده در تهیه خون در اینده نزدیک بسیار حائز اهمیت خواهد بود.
اصطلاحات کلیدی: تخصصهای کلینیکی،‌ مصرف (کاربرد) RBC

مقدمه:
در ده سال اخیر تغییرات مهم و قابل توجهی در فعالیتهای مربوط به جمع آوری خون در بسیاری از کشورها به چشم می خورد. طی یک دهه قبل (تا سال 2000) افزایش کلی در تقاضا یا درخواست گلبول قرمز در انگلستان مشاهده شذ (R.Lodge. اطلاعیه شخصی). برعکس در آمریکا کاربرد گلبول قرمز کاهش یافته بود [1]. در مقایسه انگلستان با سایر کشورها، این افزایش تقاضا به سطح پایین تر مصرف گلبول قرمز در سایر کشورها رسید. این نتیجه در مورد افزایش فعالیتهای کلینیکی، پیشرفتهای جدید در زمینه مدیکال و سرجیکال نیز صادق است. بعلاوه، دولت انگلستان به منظور بهبود استانداردهای مراقبتهای سلامتی اقداماتی صورت داده است، مثلاً در درمان امراضی و یا کاهش لیست انتظار جراحی، این اقدامات در الگوی مصرف RBC می توان مؤثر واقع شود. علاوه بر این بعلت اجرای اصول و قوانین نپذیرفتن اعطا کننده جدید خون و مقدمات تست محافظتی برای انواع بیماری (VCJD) Creutzfeldt-Jakob، اگر و در جایی که بیماری باتشد، کاهش اساسی در تعداد افراد اعطا کننده خون در انگلستان رخ خواهد داد. این مسئله که در سال گذشته تمایل مصرف گلبول قرمز کاهشی در حدود 1/5% داشته است، امیدوارکننده می باشد. اگرچه این کاهش در مجموع جبران کاهش پیش بینی شده را نمی کند.
اطلاعات دقیق در مورد سطح مصرف RBC در انگلستان حائز اهمیت است زیرا مجوزی است برای توسعه راهکارهایی که در صورت امکان با تغییرات پروفایل 0منحنی) تقاضای RBC مقابله کرده و ارائه اعطا کننده های آلوژنیک را کاهش می دهد. یک سری تحقیقات، مصرف خون در یک منطقه یا گروهی از بیمارستانها را مورد بررسی قرار دادند (2-7). نتایج تحقیقاتی که مبنی بر تعداد کمی از بیمارستانها یا تنها یک بیمارستان باشد، بر اسسا اهمیت تخصصهای موجود در این مراکز، احتمالاً به سمت تخصصهایی که مصرف خون بالایی دارند تمایل پیدا می کند، مثلاً انکولوژی یا کاردیوتوراسیک به علت کمبود اطلاعات در خصوص شرایط کلینیکی که به انتقال RBC نیاز دارد، اکثر P.353 تحقیقات محدود شدند. این امر احتمالاً منجر به پدید آمدن مشکلاتی در دنبال کردن و یافتن مقصد نهایی هر واحد RBC بطور جداگانه می شود، که مستلزم صرف وقت در مرور یادداشتهای مربوط به بیماران و یا سوابق بانک انتقال خون است. سیستم کامپیوتری بانک خون مکمل است قادر به تمیز دادن بین درخواست خون، واحدهای فراهم شده و واحدهایی که واقعاً انتقال داده شده اند نباشد و یا فاقد اطلاعات کلینیکی که در رابطه با تصمیم گیری انتقال خون است، باشد.
با چنین فرضیاتی، طرح تحقیق جامع و وسیعی جهت ثبت واقعی آمار مصرف RBC در لندن و جنوب شرق انگلستان ریخته شده و طوری برنامه ریزی شد که این تحقیق تمامی بیمارستانهای تحت پوشش یک منطقه اجرایی خدمات خون ملی (National Blood Service=NBS) را در بر بگیرد تا اطلاع جمع آوری شده معرف تعداد وسیع و انواع بیماران مختلف بستری شده باشد. به منظور مشخص کردن هرچه دقیقتر منحنی یا پروفیل مصرف RBC، این تحقیق بیشتر برروی الگوی مصرف RBC، از طریق تخصصهای مختلف کلینیکی، متمرکز می شود. ضمناً، به منظور توضیح ارزش کسب اطلاعات دقیق در باره کاربرد کلی RBC در بیمارستانها، بررسی دقیقتر انتقال RBC در بخشهایی از جراحی که مصرف RBC بالایی دارند (ازجمله ارتوپدی و کاردیوتوراسیک ) تقبل شد. لذا این تحقیق ما را قادر به تشخیص اکثر مصرف کنندگان خون می سازد تا نمونه ای برای تحقیق برروی روش انتقال خون باشند و البته با این نگرش که مصرف نامناسب و عوارض انتقال خون بواسطه گسترش «بهترین روش» مشاهده شد، [8]، به حداقل رسید.
روشها
در لندن و جنوب شرق انگلستان، جهت تعیین میزان RBC که در فاصله زمان بین آوریل 97 تا مارس 98 به بیمارستانهای مورد نظر NHS تحویل و در آنها انتقا داده شدند، اطلاعات موجود جمع آوری شد. تمام مدیران اجرایی این بیمارستانها و مشاوران هماتولوژیست که مسئول انتقال خون بودند، از طریق نامه در جریان اصل و اهداف این پروژه قرار گرفته و به همکاری دعوت شدند.
اطلاعات (infourmaticy) اولیه برای تهیة واحدهای RBC بیمارستانها از طریق بخش مالی اختصاصی NBS بدست آمد. سپس اطلاعات مربوط به مقصد نهایی این واحدهای RBC از طریق بانکهای خون بیمارستانها، مرور دقیق اطلاعات کامپیوتذی آزمایشگاه ها و بررسی اطلاعات مالی موجود در بیمارستان که حاصل از روشهای پرهزینه متداول بودند، بدست‌آمد. یک فرد هماهنگ کننده تحقیقات کلینیکی، مستقیماً مسئول ایجاد ارتباط با آن دسته از پرسنل بیمارستان که می شد اطلاعات بانک خون بیمارستان را از آنها دریافت کرد، شد. به این امر نیز بطور ویژه ای توجه شد که بین اطلاعات مربوط به انتقال خون، Cross-matched (تطایق) و واحدهیا خون مجدداً تحول داده شده (reissued aints of blood) تفاوت وجود دارد. اطلاعات کامپیوترهیا بانک خوم از طریق سوابق بخش مالی NBS چک شدند تا کاملاً صحیح باشند. در هفت بیمارستانی که لابراتوارهای انتقال خون آنها از نرم افزارهای مناسب بهره مند بودند، مقصود نهایی واحدهای RBC از طریق اطلاعات یکه بواسطه بخشهای تکنولوژ اطلاعاتی یا مالی آنها فراهم شده بود، دنبال و مشخص شد.
بررسی دقیقتر در زمینه جراحی ارتوپادیک در 24 بیمارستان در لندن و جون شرق انگلستان انجام شد: در یک دوره 13 ماهه از جولای 97 تا ژوئن 98 لیستی از تمام بیمارانی که جراحی استخوان ران و یا جراحی استخوان زانو داشتند، جمع آوری شد. به منظور تعیین تعداد بیماران که خون به آنها تزریق شده و نیز تعیین مقدار واحد خون داده شده، سوابق بانک خون هرکدام از این بیمارستانها بررسی گردید. وسابق اطاقهای جراحی نیز مستقیماً مورد بررسی قرارگرفت تا اطمینان حاصل شود که کنسل یا تأخیر جراحی ها ببروی اطلاعات جمع آوری شده اثری نداشتند و اطلاعات کامل دقیق هستند. با استفاده از این اطلاعات بهمراه اطلاعات سایر بیمارستانها (که با دقت جمع آوری شده بودند)، امکان تشخیص تعداد بیترانی که در هر بیمارستان مورد تزریق خون قرار گرفته بودند و نیز مقایسه میزان متوسط مصرف RBC بار روشهای یکسالن در بین بیمارستانها میسر شد. تعداد واحدهای RBC مصرفی در این مواردبا کل مصرف RBC اوتوپادیک در 24 بیمارستان شرکت کننده در این بررسی مقایسه شد. در سه بیمارستان آموزشی لندن که CABG داشتند، مصرف RBC بیماران در همان دورة 12 ماهه شمابه بررسی ارتوپادیک مشخص و سپس با کل مصرف کاردیوتوراسیک مقایسه گردید.

نتایج
جمعا 77 بیمارستان در خصوص اطلاعات مصرف از آوریل 97 تا مارس 98 درنظر گرفته شد. 62 بیمارستان قادر به شرکت در این امر بودند. 5 بیمارستان دیگر به عللی از جمله کمبود پرسنل، کمبود کامپیوتر، تغییر سیستم های اطلاعاتی در حال پیشرفت یا نقص نرم افزارهای سیستمهای اطلاعات یقادر به شرکت نبودند. 62 بیمارستان شرکت کننده شامل 10 از 11 بیمارستان آموزشی، 45 بیمارستان از 59 بیمارستان جنرال و تمام 7 بیمارستان تک تخصصی (مثلاً بیمارستان تخصصی پلدیاتریک) می شدند.
میزان کل RBC که در سال 98 از طریق NBS (تنها فراهم کننده اجزاء خون در انگلستان) به تمام بیمارستانها انتقال داده شده بود برابر 24/2 میلیون واحد بود. در طی این تحقیق، 777392 واحد RBC 0یعنی %34 از total national sapply) به این 77 بیمارستان که در لندن و جنوب شرق انگلستان قرار دارند، انتقال یا تحویل داده شده بود جمعاً 646978 واحد RBC (معادل %2/83 از کل واحدهای منتقل شده در این منطقه) به 62 بیمارستان مورد تحقیق تحویل داده شده و از این مقدار خون منتقل شده به بیمارستانها، در واقع یک میزان اختلاف ثبت شد که بر اساس بانک خون بیمارستانها به مصرف رسیده بودو تفاوت حاصله مربوط به واحدهای غیرقابل تعقیب می شد. در جدول 1 نشان داده شده است، و مجموعا 36302 (%6.5) از واحدهای مورد تحقیق را در بر می گرفت، از 610676 واحد باقیمانده، بیش از 15866 واحد RBC (%4/2) از طریق بانکهای خون تحویل داده شده بود تزریق شد. ولی موتور نهایی آنها بطور اختصاصی مشخص نشده بود. (جدول 19. بنابراین، مجموع 594810 واحد RBC بطور موفقیت آمیزی تا تخصصهای کلینیکی مربوط به خودشان دنبال یا تعقیب شدند که معرف %9/91 از کل واحدهای RBC بود که به بیمارستانهای تحقیقاتی تحویل داده شده و %5/76 از کل واحدهای RBC که در منطقه مفروض P.354 در سالهای 98-1997 انتقال داده شده بودند.
جدول های 2، 3 و 4 سند و مدرکی برای اثبات الکوهای مصرف RBC در زمینه های «سرجیکال»ؤ «مدیکال» و «Combined» به مشار می آیند. از کل واحدهای دنبال شده %2/51 به بخشهای تخصصهای جراحی تحویل داده شد. (جدول 2). در بین تخصصها یا رشته های جراحی 150709 واحد RBC (معادل %3/259 تا جراحی عمومی و ارتوپادیک دنبال شد. در حالیکه 153810 واحد RBC (%9/25) در سایر تخصصهای جراحی مورد استفاده قرار گرفته بود. میزاغن مصرف RBC در تخصصهای مدیکال در جدول 3 مشخص شده است. کل میزان مصرف براب با 214266 واحد معادل (%36) است که از این مقدار بیشترین سهم به مصرف کنندگان در هماتولوژی تعلق داشت 0%1/13) و general medicine = %67/9 renal medicine = %88/3، رادیورتاپی و انکولوژی = %02/3 در بیمارستان مربوط به سرطان که تنها دارای یک تخصص است، تفاوت چندانی بین مصرف RBC در سرجیکال و مدیکال وجود ندارد. هرچند که با یک تخمین متوسط بین مصرف RBC در انکولوژی این بیمارستان با میزان مشابهی در یک بیمارستان دارای انکولوژی و هماتولوژی، اینطور برآورد می شود که کل مصرف RBC در انکولوژی و رادیوتراپی افزون بر تقریباً %5/4 از کل واحدهایی می شود که تا مختصها دنبال شده اند (یعنی: رادیوتراپی انکولوژی %02/3 + بیمارستان سرطان تک تخصصی %22/1 + بیمارستانهای دارای رشته هیا انکولوژی و هماتولوژی %22/6)در تخصها یا رشته هایی که بهم مرتبط و مشترک هستند مثل پدیاتریک و جریاتریک 0انراض دوران پیری)، میزان مصرف RBC در مدیکال و سرجیکال، بدلیل مراقبتهای مشترک و انتقال بیماران بین این دو بخش، اختلاف چندانی را در بانک خون نشان نیم دهد.
- بر خلاف سعی برای تشخیص اختلاف مصرف کل RBC در بخشهای مدیکال و سرجیکال، 76025 واحد RBC (%8/12 از کل میزان مورد تحقیق) قابل تخصیص یا نسبت داده به یک بخش خاص نبودند (جدول 1 و 4). هرچند که همچون انکولوژی، حدس اهمیت مصرف RBC در یاد یاتریک احتمالا بیشتر مربوط به مدیکال است تا انتقال خون در سرجیکال، مشخصاً می توان به انتقال خون «Top.up» در بخشهای نوزادان اشاره کردو بطور مشابه، سهم اعظم بیماارن geriatrics و آن بینارانی که با علائم آنمی و خونریزی (bleeding anemia) مشخص می شوند. به علت ظاهر شدن هلائم امراض مدیکال خون را دریافت می کنند. البته این ارقام نمی توانند کاملاً دقیق باشند، تقریباً مجموع مصرف RBC مدیکال را تا حد بیش از %40 کل مصرف RBC نشان می دهند.
جراحی ارتوپلدیک به تنهایی میزان %17-10 از مصرف RBC در بیمارستانهای این تحقیق را در بر می گیرد. 24 بیمارستان (17 بیمارستان عمومی منطقه، 7 بیمارستان آموزشی) مجدداً برای بررسی جزئیات مورد تحقیق در مصرف RBC در ارتوپلدیک انتخاب شدند.
این 24 بیمارستان برای 30036 واحد (%7/49 از کل میزان مصرف RBC در ارتوپدی (ارتوپدیک) P.355 در این تحقیق) در نظر گرفته شدند. طی یک دورة 12 ماهه 11624 واحدی RBC برای جراحی های THR 07258 واحد) و TKR (4366 واحد) در این 24 بیمارستان تزریق شدند. اختلاف زیادی در میزان متوسط واحدهای RBC که در جراحیها بکار می رفت، وجود داشت.
(THR، متوسط 38/3-85/0: یعنی 2 واحد RBC fvhd iv lvdq. THR، متوسط 0/57-2/45 یعنی 6/1 واحد RBC برای هر مریض). تعداد بیمارانی که در هر بیمارستان به آنها خون تزریق می شد نیز اختلاف وسیعی داشت، از 22 تا %97 (یعنی %64) برای TKR و از 37 تا %90 (یعنی %70) برای THR (اطلاعات ارائه نشده اند).
در طی یک دورة مشابه، سه بیمارستان (غیر از 11 بیمارستان که در این حوزه بودند) جهت بررسی عمیق تر نیاز به RNC در جراحی CABG از هدف RBC در کاردیوتوراسیک در این تحقیق). در این بیمارستان، %9/75-4/61 (یعنی %7/69، اطلاعات ارائه نشده اند) از کل گلبولهای قرمز مصرف شده در کاردیوتوراسیک در جراحی CABG انتقال داده شد.
بحث
این تحقیق ارائه کننده تحلیلی از مصرف RBC در اندن و جنوب شرق انگلستان می باشد که پیش مقدمة Leucodepletion (کاهش گلبول سفید) جهانی است. بیش از %90 کل واحدهای RBC انتقال یافته (تزریق شده) بطور موفقیت آمیزی تا تخصصهای کلینیکی مربوطه در بیمارستانها یا بیمارستانهایی که در این پروژه شرکت داشتند، تعقیب شد. این تحقیق معرف بررسی بیش از 000/500 واحد RBC انتقال یافته است و به همین علت به بزرگترین تحقیق در انگلستان تبدیل شده است. روش جمع آوری اطلاعات 0که در این تحقیق در مورد آن توضیح داده شد) به صورتی انتخاب شد تا حتی الامکان تضمینی بر بررسی نهایی باشد

فرمت این مقاله به صورت Word و با قابلیت ویرایش میباشد

تعداد صفحات این مقاله 21   صفحه

پس از پرداخت ، میتوانید مقاله را به صورت انلاین دانلود کنید

دانلود پاورپوینت چیلر های جذبی

در سال 1851 یک مخترع آمریکایی یک ماشین یخ ساز با مبرد هوا ساخت و در سال 1859 سیکل جذبی با استفاده از آمونیاک بعنوان ماده مبرد وآب به عنوان جاذب توسط فردیناندکاره مورد استفاده قرار گرفت این سیتم اولین بار در ایالات متحده آمریکا برای ساخت چیلر های جذبی استفاده شد